Nieco ponad rok po ślubie urodził się pierwszy syn pary, Karol Edward (1720–1788), a w 1725 r. drugi, Henryk Benedykt (zm. 1807). Narodziny synów, zwłaszcza uroczyście świętowany poród pierworodnego, były spełnieniem głównego zadania dynastycznego tego królewskiego małżeństwa.
Już chrzciny chłopców stały się tematem przedstawień
malarskich. Karol Edward wspierał starania ojca o odzyskanie korony, a po jego śmierci w 1766 r. został nowym pretendentem do tronu jako Karol III. Powstały liczne portrety księcia wykonywane na różnych etapach życia, często przez wybitnych artystów.
Po niepowodzeniu powstania w Szkocji zorganizowanego
przez Karola w latach 1745–46, kiedy król Jakub i Henryk uznali, że wszelkie nadzieje na przywrócenie monarchii przepadły, Henryk wstąpił do stanu duchownego i w 1747 r. został kardynałem. Celem tego posunięcia było zapewnienie bezpieczeństwa finansowego wygnanym Stuartom. Karol jednak ostro protestował, uznając to za zdradę sprawy Stuartów. Henryk piastował następnie różne wysokie stanowiska w Kurii Rzymskiej. Wraz z jego śmiercią w 1807 r. wygasła męska linia królewskiej rodziny Stuartów.

Kuratorzy wystawy:
dr Marta Gołąbek, Alicja Łoboda, Agnieszka Pawlak, Michał Witkowski
Konsultacja merytoryczna wystawy: Prof. Edward Corp, Piotr Piniński

Tłumaczenie na polski język migowy: Dostępni.eu – Konrad Kozłowski
Napisy: Dostępni.eu

podaj dalej
Facebook
Twitter
LinkedIn
Reddit
Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Powiązane